Humberto Tan

Humberto Tan (Paramaribo, 26 oktober 1965) is bij het grote publiek bekend als presentator, maar heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een serieuze fotograaf. Hij groeide op in de Amsterdamse Bijlmermeer en studeerde Rechten. Zijn doorbraak als fotograaf kwam in 2016, toen hij het eerste seizoen van Het Perfecte Plaatje (RTL 4) won en Kim Feenstra met 0,1 punt versloeg; zijn foto's werden gepubliceerd in National Geographic. Belangrijke mentoren en invloeden zijn William Rutten en natuurfotograaf Frans Lanting, met wie hij de Oostvaardersplassen fotografeerde. Tan maakt portretten (vaak in zwart-wit), natuurfotografie (in kleur) en documentaire reportages, waarbij hij beeld combineert met interviews en verhalen. Hij werkt met Canon.

Als ambassadeur van het Rode Kruis en het Wereld Natuur Fonds maakte hij reportages in Bangladesh, Rwanda en Brazilië. Zijn werk was te zien in exposities als Poor but Proud (Museum de Fundatie, 2017–2018) en Take Five (2019).

Zijn bekendste boek is Morgen gaat het beter (2022, Xander Uitgevers, 408 pagina's), waarvoor hij drie jaar lang ruim honderd honderdplussers fotografeerde; de titel komt van een Willy Derby-lied uit 1939. Het boek hoorde bij een grote tentoonstelling in het Fotomuseum aan het Vrijthof in Maastricht (2023–2024). In 2023 verscheen Mijn Suriname (Lilo Uitgeverij, 168 pagina's), een fotoboek over zijn geboorteland met een selectie van 93 foto's. In juni 2024 volgde Mijn Kenia, over een Masai-gemeenschap, gemaakt met Amref Flying Doctors en activiste Nice Leng'ete; Tan kreeg de Masai-naam Loshipa, 'hij die altijd vrolijk is'. In de zomer van 2024 was hij bovendien de eerste gastcurator van het vernieuwde ARTIS-Groote Museum in Amsterdam. Voor Tan is fotografie vooral rust en een andere creativiteit dan televisie: alleen op pad, wachtend op het moment.